Lectio Quarta

Minerva et Arachnē (Pars secunda)

Sed Arachnē sapientiam nōn habet. Negat Minervam magistram. Puella temerāria sē laudat et clāmat, “Fōrmō pictūrās fābulāsque melius quam Minerva. Nēmō mihi magistra est. Minervam nōn vocō. Nēmō mē docet. Mē doceō.”

Dea Minerva fōrmam fēminae simulat et in terrā ambulat. Puellam temerāriam docēre temptat. Dīxit, “Superbia est perīculōsa. Experientia docet.” Sed Arachnē iterum affirmat, ” Fōrmō pictūrās melius quam Minerva. Dea dēbet certāre mēcum. Nymphis pictūrās meās mōnstrāre dēbeō, et dea pictūrās suās mōnstrāre dēbet. Nunc Minervam vocō. Certā mēcum!”

Minerva est īrāta. Sē esse deam mōnstrat. “Arachnē, es stulta. Tē, puella temerāria, docēre temptō,” dixit, “sed es etiam superba. Tē docēre dēbeō. Portāte, nymphae, tēlās hūc, quaesō.”